مقالات, یادداشت روزانه

به هیچ‌کس کمک نکن

می توانی انتخاب کنی تا همیشه فراتر از توان خود به دیگران کمک کنی اما روزی اتفاقی عجیی می افتد و درست مثل بازی در هر مرحله تو بایدبهای بیشتر بپردازی و بیشتر از قبل از خودت مایه بگذاری. فرد دهنده مجبور است بیشتر از خود مایه بگذراد و فرد گیرنده حریص تر و یا نیازمند تر. این درصورتی اتفاق می افتد که دو فرد در دو قطب مخالف افراط و تفریط قرار گیرند.


اصل تعادل را بچسب.
خود را به تعادل برسان به نظرم هرچیزی زمانی مشکل ساز می شود که از تعادل خارج شود. آنچه لازم داریم این است که تعادل را در شخصیت خود پیدا کنیم و به تعادل و هماهنگی برسیم. در این نقطه است که هم می توانی برای نیازهای خود ارزش قایل شوی و هم به نیازهای دیگران احترام بگذاری.

نیازهای خود را در اولویت قرار ده.

اکنون که دارم این را می نویسم تمام تن و بدنم می لرزد چون دارم جمله ای را می نویسم که نه تنها به آن ایمان ندارم بلکه ممکن است از پس اجرایش نیز بر نیآیم.

گام اول: نیاز های خودت را الویت قرار بده.

اگر نیازهای خودت را اولویت قرار ندهی سپس با حجم عظیمی از نیازهای دیگران رو به رو می شوی که تمامی ندارد. و تو باید به تمام آنها رسیدگی کنی. دیر یا زود خودت را می یابی درحالی که بشدت از درون احساس تهی بودن می کنی. شخصی می شوی که حتی وقتی به دیگران کمک می کند درونش پر از خشم و نارضایتی است. نارضایتی ناشی از اینکه مدت های زیادی نیازهای درونی خود را در اولویت بعدی قرار داده تا اول مشکل شخصی دیگر را برطرف کند اما هرگز زمان آن را نیافته است تا به رفع نیازهای خود برسد.

هیچ کس مقصر نیست.

در این میان هیچ کس مقصر نیست آنچه تو باید یادبگیری اصل تعادل است.

انسان ها را بشناس

اگر قرار باشد کسی تو را برای اینکه به او نه گفته ای یا توانایی کمک به او را نداشته ای ترک کرده بگذار زودتر برود. اما به جای تنفر و خشم به درون خود نیز رجوع کن. چرا دلیل بودن خودت را انجام وظیفه ای به دیگری می دانی و چرا فکر می کنی آن افراد تو را ترک خواهند کرد اگر به آنها نه بگویی؟

در زندگی خود نگاهی بینداز. به لیست دوستان گذشته ات بنداز که دیگر با آنها در ارتباط نیستی به کسانی که در برهه ای از زندگیت به تو کمک کرده اند و احتمالا چند ماهی است از آنها خبر نداری. به همکارانی فکر کن که پس از اتمام پروژه یا ترک محل کار دیگر آنها را فراموش کرده ای!

تمام این ها را بیان کردم تا بگویم همه ما مثل همیم. اگر کسی به هر دلیلی دیگر در زندگی تو حضور ندارد و یا به هر دلیلی نمی خواهی با او ارتباط دوباره برقرار کنی، تو آزادی و هیچ مشکلی برای تو پیش نخواهد آمد اما یک اصل دیگر مهم را نیز هرگز فراموش نکن. ارزش انسان فرای هر کاری است که انجام می دهد. ارزش انسان فرای هر رسالت وانجام کار مفید است. ارزش انسان به انسان بودن اوست. آانچه اهمیت دارد این است که خود و دیگران را بدون قید و شرط و فارغ از هر وظیفه ای دوست بداری. خودت را دوست بداری هنگامی که نه می گویی و نه می شنوی. خودت را دوست بداری هنگامی که از سر شوق و اشتیاق و رضایت قلبی بدور از هرگونه چشم داشت و میل به جبران به فردی کمک می کنی و یا کمک می گیری/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *