طبیعت سبز آبرنگ
آبرنگ

طبیعت سبز

زیباترین لحظه می‌تواند قدم زدن در میان گلها در یک دشت سبز باشد.

زیباترین لحظه می‌تواند زندگی در یک کلبه چوبی در میان علفزار باشد.

زیباترین لحظه می‌تواند بوییدن گلهای کنار برکه باشد.

و شاید‌ دیدن پروانه‌ای که رقص‌کنان در لابلای گلهای برکه می‌چرخد.


ایده این نقاشی وقتی به ذهنم آمد که درحال تماشای آموزش‌های استاد جاوید طباطبایی از کانال یوتوب ایشان بودم. محل قرارگیری کلبه‌ها و نحوه ترکیب‌بندی را از نقاشی ایشان گرفتم و آن را با درخت و برکه و رنگ‌های شاد ادغام کردم. صدالبته قصدم تمرین برای پرورش ذهن و یادگیری ترکیب‌بندی بود.

در این نقاشی یاد گرفتم که رنگ‌ها را پرقدرت بردارم و از سیال بودن و خاصیت رهایی آبرنگ نترسم. رنگ‌ها هرچه غلیظ‌تر باشند حرکت کمتری دارند.

.

نقاشی دوم را همان موقع بداهه کشیدم اما عجیب‌تر دوستش دارم.

شاید بخاطر کوه های دوردست و رنگ های پرقدرت و درخشان آن در دامنه دشت.

این نقاشی مرا یاد جلگه خوزستان می‌اندازد البته از گوگل‌مپ آن هم وقتی آب، فراوان بود و طبیعت دشت سرسبز.

عقیده‌ای می‌گوید روح ما پیش از آمدن به دنیای مادی، محل زندگیش را خود انتخاب می‌کند و جبری در کار نیست، به گمانم من قبل از آمدنم چنین تصویری از محل تولدم داشتم. با این تفاوت که شاید فقط یک ماه در سال به این زیبایی و سرسبزی باشد‌.

اما آب و هوای گرم جلگه خوزستان سبب شده تا بیشتر قدر زیبایی‌ها، سرسبزی‌ها، هوای خوش، گلها و باران را بدانم.


Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Open chat