secure امنیت کلید F12

کلید F12 | امنیت در حل مسائل

امنیت موضوع مهمی است. بااین‌حال آن روز برایم اولویت فوری نبود. همیشه موضوعی غیرفوری در ذهنم پررنگ می‌شود و تا آن راه حل نکنم آرام و قرار نمی‌گیرم. این خصوصیت اخلاقی گاهی خوب است و گاهی بد. آنچه اهمیت دارد خودکنترلی و برنامه‌ریزی درست برای اولویت دادن به کارهاست.

همیشه در برنامه‌ریزی روزانه کارهای غیرضروری روزم را الویت قرار می‌دهم و در این مورد خود را تحسین نمی‌کنم. اما در مقابل این ضعفِ رفتاری یا عادت بد، یک باور و عقیده مثبت دارم که همیشه به آن افتخار می‌کنم. باور به اینکه راه‌حل مسئله همیشه در دل مسئله هست.

بسیاری از عادات و باورهای ما از نسل‌های گذشته به ارث رسیده است و ممکن است قدمتی به‌ندازه هزاران سال داشته باشند.

اگر می‌توانستم آمار دقیقی به دست بیاورم شاید ۹۰ درصد باورهایی که از نسل‌های گذشته به دوش خود می‌کشم باورهای محدود و مخربی باشند. اما ۱۰ درصد باورهایی دارم که به آن‌ها افتخار می‌کنم.

باور مخرب دیگری که مرا به چالش دعوت می‌کند اعتقاد به‌سختی و دشواری است، برای مثال همیشه باعث می‌شود ذهنم به دنبال دشوارترین راه باشد. حتی در رفع خطاهای وب سایتم دست برنمی‌دارد.

 

ماجرای عدم امنیت Not Secure

ماجرا از آنجا شروع شد که کلمه not secure را گوشه سمت راست قسمت آدرس‌بار دیدم که نشان می‌داد سایت من به‌اندازه کافی امن نیست. سوسوی همین کلمه برایم کافی بود تا به‌طورجدی به‌دنبال رفع این خطا باشم و سایت خود را امن کنم. پس از جست‌وجو و خواندن مقالات آموزشی متوجه شدم که امکان فعال‌سازی رایگان در هاست قرار داده‌ شده است. با خوشحالی آن را از طریق دستورالعمل‌هایی که خوانده بودم فعال کردم.

سایت را به امید دیدن قفل امنیت در آدرس‌بار، رفرش کردم.

اما بازهم کلمه منحوس not secure.

لبخند موذیانه‌اش را احساس می‌کردم. احساس قدرتش را با بندبند وجودم حس می‌کردم.

ماجرا اصلاً از همین‌جا شروع شد و یک هفته تمام به‌دنبال رفع خطای آن بودم با مطالعه و تمرین و نصب افزونه‌های مختلف و امتحان شیوه‌های گوناگون که هرکدام بخشی از کار را اصلاح می‌کرد، Not secure همچنان به قوت خود باقی بود و برای من قدرت‌نمایی می‌کرد.

تصمیم گرفتم شهامت به خرج دهم و به فایل‌های حاوی کدهای برنامه‌نویسی دستی ببرم. خوشبختانه خیلی سریع چند سایت پیدا کردم. تمام، کامل و قدم‌به‌قدم رفع این مشکل را با چک‌کردن تمام پوشه‌ها و کدها و همچنین نحوه ویرایش و نصب و راه‌اندازی مجدد آن‌ها را توضیح داده بود.

هرچقدر می‌توانستم خود را تشویق کردم تا عزمم جزم بشود. به خودم یادآوری کردم که قبل از هر حرفه‌ای، مهندس کامپیوتر هستم و تا حدودی در رشته‌ام مهارت دارم و به آن علاقه دارم.

اما تشویق‌ها هم چاره کار نشد. ازآنچه تصور می‌کردم برای من سخت‌تر بود. من خودم را می‌شناسم. به‌راحتی تسلیم نمی‌شوم و شاید به‌راحتی عدم توانایی خود در حل یک مسئله را نمی‌پذیرم. اما این بار به معنای واقعی کم آورده بودم: «این کار، کار من نیست. دیگر نمی‌توانم».

هم‌زمان با خاموش‌شدن چراغ امیدم چراغ دیگری با سوسویش توجه مرا جلب کرد. شاید هم یک ویژگی ناخودآگاه باشد که امیدم را کاملاً قطع نکرده بودم.

نور امید جرقه‌ای زد: «اگر راه آسان‌تری وجود داشته باشد…».

همین ایده‌ی به دنبال راه‌حل آسان گشتن و لاغیر، سبب شد تا ایده‌هایی تازه را به ذهن بیاورم. جستجو را به شیوه دیگری آغاز کردم.

جستجوی هزارباره کلمات مربوط به SSL، HTTP و HTTPS را خاتمه دادم. کلمه not secure و خطای مربوط به آن را جستجو کردم و با این کار وارد جزییات مسئله شدم تا به رفع ریزمشکلات آن بپردازم؛ نظرات وب‌سایت‌ها گاهی از مطالب اصلی هم راهگشاترند. آن‌ها تجربه عملی و پیاده‌سازی‌شده نوشته‌های موجود در وب‌سایت‌ها هستند.

 

کلید F12، راه‌حل مسئله

راه‌حل خود را در آن صفحه‌ای که پرسش و پاسخ بود یافتم. نشانه‌ای دیدم که می‌توانست مشکل من را حل کند. نمایش سورس‌کد، کلید F12 راه‌حل مسئله من بود. فشردن کلیدی که در طول تمام یک‌هفته‌ای که سخت مشغول حل این مسئله بودم کنار دستم آرام نشسته بود و لبخند می‌زد. شاید هم‌صدایش در محدوده شنوایی من نبود تا سخنانش را بشنوم. راه‌حل مسئله در برابر چشمان و در کنار دستان من بود، درحالی‌که آن را نمی‌دیدم.

درواقع حل مسئله وقتی رخ داد که من پذیرفتم امکان دارد راه‌حل‌های بی‌نهایتی وجود داشته باشد. راه‌حل‌هایی که ممکن است اکنون از آن‌ها بی‌خبر باشم.

در مسیر حل یک مسئله راه‌حل‌های دشواری وجود دارد که لازم است به‌طور اصولی و ریشه‌ای و با بررسی تک‌تک جزییات به حل مسئله بپردازد.

در مسیر حل یک مسئله راه‌حل‌های ساده‌ای وجود دارد، به‌آسانی و راحتی فشردن کلید F12.

هردو هم می‌توانند به یک اندازه کارا باشند!

 

قطعاً برای یک طراح وب سایت که مسیر علاقه و حرفه تخصصی‌اش درزمینهٔ کدنویسی است راه‌حل اول انتخاب بهتری است.

اما برای من که فقط می‌خواستم از شر کلمه not secure در سمت راست گوشه بالا در آدرس‌بار خلاص شوم و علاقه‌ای به یادگیری و تمرین و کسب مهارت و دانش مربوط به برنامه‌نویسی نداشتم راه‌کار دوم بسیار پسندیده‌تر بود.

خوشحالم که حل این مسئله سبب شد تا باورم کنم حتی دشوارترین و حرفه‌ای‌ترین مسائل امکان دارد راه‌حلی به‌آسانی فشردن کلیدF12 داشته باشد که با شرایط و امکانات فعلی و سطح دانش من همسو باشد و درعین‌حال بسیار هم کارا و البته بی‌ضرر باشد.

 

ادامه ماجرا

کلیدF12 را فشردم. این کلید سورس کد source code هر صفحه‌ای از وب‌سایتمان را به ما نشان می‌دهد. پس از فشردن کلیدF12 و انتخاب پنجره استایل Style کدهای موردنظر و خطاهای صفحه موجود را به من نشان داد. خطای mixed content شامل لینک عکسی آپلود شده، که علت تمام این دردسرها شده بود.

دو تصویر برای سربرگ آپلود کرده بودم که لینک همان‌ها هم باعث شده بود وب سایت من not secure بماند. تمام ماجرا این دو عدد تصویر بود.

راه‌حل از این ساده‌تر هم می‌توانست باشد. باوجودی که تصاویر بسیار زیبا و برازنده‌ای بودند اما احساس می‌کردم اگر تغییری لازم باشد در سایتم ایجاد کنم حذف این دو تصویر است. انگار از همان ابتدا که به‌دنبال حل مسئله بودم مدام صدایی می‌گفت این دو تصویر را برداری وب‌سایتت بهتر، زیباتر و سریع‌تر می‌شود و من هربار به او می‌گفتم اما تصویر به‌اندازه کافی زیباست؛ شاید در آینده آن را حذف کنم. من با اهمال‌کاری و تردید در تصمیم‌گیری در پیروی از خواسته قلبیم از حذف تصاویر طفره می‌رفتم.

اگر به همان احساسم که به بهانه زیباتر و بهینه‌تر کردن سایتم از من می‌خواست آن دو تصویر را حذف کنم گوش می‌دادم چه‌بسا دیگر نیازی به فشردن کلیدF12 هم نبود. آن دو عکس را به‌طور کامل از صفحات برداشتم و همچنین از قسمت عکس‌های آپلود شده آن را حذف کردم.

صفحه را رفرش کردم. دیدن عکس قفل secure و جمله وب سایت شما امن است، شیرین‌ترین اتفاقی بود که می‌توانست برای وب سایتم بیفتد. به شادی این موفقیت خودم را به یک هدیه ( یک لیوان ویتامین سی مقوی و نشاط بخش) و یک استراحت خوب و کافی دعوت کردم.

و البته خود مسئله هم به من هدیه‌اش را بخشید. ظاهر وب سایتم با سادگی که پیدا کرده بود بسیار زیباتر شده بود و با انتخاب چندرنگ در سبک مینیمال آن را برای خودم جذاب‌تر هم کردم و احساس بهتری به خود بخشیدم.

شاید در ظاهر رفع مشکل وب سایت آن‌قدرها هم مهم نباشد که برای آن مقاله‌ای بنویسم و مسئله‌ای کاملاً پیش‌پاافتاده‌ به نظر برسد.

اما این موضوع برای من بسیار اهمیت دارد و ارزشمند است و هرروز آن را یادآوری می‌کنم و حل شدن این مسئله برایم امید و انگیزه حل مسائل دیگر شده است. هر بار دیدن این مقاله برایم یادآور تلاش و پیگیری و موفقیت است، و زیباتر از آن باور به یافتن راه‌کار ساده و کارآمد در هنگام مواجهه با مشکلات است.

این نوشته برای همیشه دلگرم‌کننده و امیدبخش من است که می‌گوید؛ تمام مسائلی که به‌ظاهر بسیار دشوار و غیرقابل‌ حل‌اند، می‌توانند راه‌حلی به‌سادگی کلیدF12 داشته باشند، یا حتی ساده‌تر و ماهرانه‌تر از آن پیروی از احساسی که بی‌هیچ استدلال و منطقی تنها با آرامشی گیرا می‌خواهد ندایش را پاسخ دهم و به فرمانش عمل کنم.

روش حل مشکل بدون استرس

داستان کوتاه باغ شاه‌توت| روش مواجهه و حل مشکل بدون استرس

لی‌لی خسته و ناامید زیر درخت شاه‌توت نشست، به تنه درخت تکیه داد، چشم‌هایش را بست، دلش می‌خواست در این لحظه با تمام هستی یکی شود، دلش می‌خواست در این لحظه پروانه ای شود و به سراسر آن دشت زیبا پر بکشد.

پروانه‌ای آرام بر بینی لی‌لی نشست. پروانه می خواست دقیقا به چشمان او زل بزند: لیلی دلیل غمگینی هایت را پیدا کن. ببین ماجرا از کجا شروع شد؟ این غصه ها، این خستگی ها و کلافگی ها؟

لیلی با کمی مکث به سوال های پروانه فکر کرد و گفت: از همان صبح لعنتی که چشم هایم را باز کردم. از همان صبح لعنتی از همان لحظه ای که بدهی هایم را یادم آورد. از همان لحظه ای که مشکلات پیش رویم را دیدم. همه چیز از همین صبح شروع شد.

پروانه تبسمی زد و پلکی نازک کرد: لیلی تو قدم های خیلی بزرگ و سریعی برداشتی. لازم است کمی سرزنش ات کنم. تو خیلی سریع دویدی و حالا به نفس افتاده ای.

حالا هم دیر نشده است. همه چیز را رها کن و شروع کن و با قدم های آهسته گام بردار و صبورانه از مسیر لذت ببر.

شاید درست هنگامی که در مسیر آهسته و صبورانه قدم می زدی و از طبیعت دشت لذت می بردی، راه کار یکی از همان مشکلاتی که می گویی کلافه ات کرده را هم دیدی.

لیلی کم کم داشت چشم هایش را باز می کرد. خواب کوتاه اما عمیقی بود. گویا تمام خستگی را از جسم و روحش با خود برده بود. همین که می خواست به مشکلات پیش رویش فکر کند و دوباره کلافه شود یاد حرف های پروانه افتاد. باید آهسته و صبورانه قدم بردارم و از مسیر لذت ببرم.

لیلی با لبخند شکاکانه ای چشم هایش را باز کرد. پروانه از روی بینی لیلی پر کشید تا در دشت، سفر صبورانه و زیبایش را ادامه دهد.

 

گاهی اوقات بدون اینکه دلیلش را بدانیم احساس می کنیم حالمان آنقدر که باید خوب باشد خوب نیست. به اندازه کافی شاد نیستیم. چنین هنگامی، اگر خوب دقیق شویم می توانیم علت حال ناشاد خود را بیابیم.

این حال ناخوب ممکن است هر دلیلی داشته باشد.

ممکن است سر منشا آن یک اضطراب و نگرانی در مورد یک رخداد احتمالی باشد. ممکن است اتفاقی ناخوشایند سبب شده باشد تا باقی روز را هم در کسالت و حس ناخوشایند سپری کنیم.

در این زمان بهتر است ریشه را بیابیم. ریشه درمانی بهتر از مرهم درمانی است.

مشکلی که ریشه و اساس آن شناسایی شود و به‌صورت اصولی رفع گردد بسیار بهتر از زخمی است که با خودفریبی مرهمی موقت بر روی آن قرار دهیم.

پس از شناسایی ریشه و علت نگرانی‌مان، درمان انتخابی باید به گونه‌ای باشد که سبب ایجاد باورهای درست شود. هیچ راه حلی بهتر از باورسازی مناسب وجود ندارد. ایجاد باور درست تنها درمان شناخته‌شدهِ موثر است.

باورسازی برخلاف ظاهر پیچیده‌ای که بخود گرفته، بسیار آسان‌تر و شیرین‌تر از تصورمان است. یکی از روش‌های بسیار خوب باورسازی، منطقی‌سازی برای ذهن است. منطقی‌سازی با بیان حقایق متضاد، نمونه‌های حقیقی و البته ملموسِ خلاف باورهای نادرست و پیشین‌مان را به ما نشان می‌دهد.

برای استفاده از روش منظقی‌سازی ذهنی به منظور ایجاد باورهای درستِ جایگزین، کافی است همان اتفاق یا ترس و یا نگرانی که سبب شده حالِ روزمان را خراب کند را بیابیم. در واقع ابتدا لازم است علت حال بد خود را بیابیم و سپس با نشان دادن واقعیت هایی مخالف آن اتفاق، هم حال خود را بهبود بخشیم و احساس خوب را در خود ایجاد نماییم و هم اینکه با نشان دادن شرایط حقیقی و مطلوب، باورهای مثبتی را جایگزین کنیم.

 

در این داستان همانطور که مشهود است یک گرفتاری برای لیلی پیش آمده است، به نظر می آید گره مالی در کار باشد، او از بدهی صحبت کرده است. او اضطراب دارد تا مشکلاتش حل نشود. به درخت شاه توت پناه آورده تا حال او را بهتر کند که در همان حال به خواب کوتاه ولی عمیقی می رود.

پروانه در عالم خواب و بیداری بر روی بینی لی‌لی نشسته و با او سخن می گوید. به او یاداوری می‌کند که در این مسیر زیاده‌روی کرده و اکنون دچار بدهی‌هایی شده است (رویارویی و پذیرش واقعیت کنونی و مسئولیت آن).

سپس پروانه به او یادآوری می‌کند که هیچ وقت برای شروع و جبران دیر نیست (ایجاد انگیزه و امید).

سپس از او می خواهد تا در مسیر زندگی با تماشای زیبایی‌های اطراف، قدم‌‌‌های کوچک و آهسته بردارد و راه‌حل مسائل پیش‌روی خود را در همان قدم‌های کوچک و زیبایی‌های اطرافش ببیند (ارائه راه‌کار عملی).

 

اما من اگر جای پروانه بودم موضوعی دیگر را نیز به لیلی یادآوری می کردم؛ موفقیت‌ها و حل مسائل قبلی‌اش را یک به یک یادش می‌آوردم. او بارها شرایط مشابهی داشته که آنها را با موفقیت حل کرده است.

لی‌لی توانایی‌ها و مهارت‌های زیادی دارد اما گاهی آنها را فراموش می‌کند. اگر اراده کند خیلی سریع می‌تواند مثل “فلان” روزخاص که پس از جدیدت و تصمیم‌گیری درست، با یادآوردن توانایی خود مشتری خیلی خوبی سر راه او قرار گرفت. او دوباره با یاداوری توانایی‌هایش و تصمیم‌گیری جدی دوباره برای استفاده از توان و ظرفیت وجودی و استعدادها و مهارت‌هایش به راحتی می‌تواند این مساله را نیز حل کند.

 

همچنین در جواب اضطراب‌هایش، تغییر و بهبود شخصیتش را به او یاداوری می‌کردم که موجب شده نتایج بهتری را تا به الان برای خود رقم بزند؛ او حتی در کتابخوانی هم پیشرفت کرده و کتاب‌هایش را کاملاً می‌خواند و برنامه‌هایش را با موفقیت به سرانجام می‌رساند. او برنامه‌هایش را طبق پیش بینی و خواسته‌اش پیش می‌برد، در برنامه‌ریزی‌هایش بسیار منظم‌تر شده و البته به هرچیزی که بخواهد می رسد. او نسبت به گذشته خود شخصیت با اعتمادبنفس و قوی پیدا کرده است که باید قدرش را بداند.

با یاداوری خاطراتش به او یاداوری می کنم که قبلا توانسته از پس چنین مشکلاتی حتی دشوارتر به راحتی بر بیاید، پس این بار نیز به‌مانند قبل و حتی تواناتر از گذشته توانایی‌اش را دارد.

 

به خاطر آوردن و بیان مثال‌های موفقیت فردی و خاطرات آن نه تنها موجب کاهش ترس‌ها و نگرانی‌ها و اضطراب‌های ما می شود، چه بسا با تکرار و مثال‌های بیشتر و واضح تر موجب باورسازی مناسب و ایجاد انگیزه و حسِ قدرت و توانایی، به‌صورت منطقی می‌شود.

هرگونه احساس خوب به‌هنگام یادآوری خاطرات موفق، نشان‌دهنده جوانه‌زدن باورهای درست و قوی است.