urbanwatercolour

پرسپکتیو و فضای شهری در نقاشی آبرنگ

 

برای این نقاشی نکات را به صورت کلیدی می نویسم:

در طراحی

ابتدا یک خط افق و ناظر را انتخاب کنیم.

چشمان یک سر دختری که در سمت چپ نقاشی کوله پشتی دارد ناظر است. در واقع باید منظره را از دید او و یا در رستای دید او ببینیم.

افراد دیگر در این نقاشی باید دقیقا در این خط افقی و هم راستا و هم قد ناظر باشند. برای نشان دادن قد یا دوری و نزدیکی از بلندی و کوتاهی پاها استفاده می کنم.

نقطه مرکزی ( سر ناظر) را به عنوان مرکز پرسپکتیو در نظر می گیریم و سپس خطوط گریز را رسم می کنم مثل شعاع عای یک دایره که مرکز آن سر ناظر است.

از این شعاع ها برای رسم خطوط اصلی نقاشی و ترن ها استفاده می کنیم.

هنگام طراحی بهتر است نسبت ها را درنظر بگیریم. مثلا من در اینجا نقاشی ام را به سه ردیف و دو ستون تقسیم کردم. تا نسبت ها همانند و در تناسب با عکس باشند. این کار کاملا اختیاری است.

پس از خطوط اصلی به سمت رسم جزییات پیش می بریم و هر بار بخشی دیگر از جزییات را به طرحمان اضافه می کنیم. در نقاشی آبرنگ لازم است جای سایه ها و یا نقاط تیره را برای خودمان مشخص کنیم می توانیم با مداد آن قسمت را سایه بزنیم. و برای خودمان نشانه گذاری کنیم.

 

در رنگ‌گذاری

ابتدا یک هاله سیاه بر روی تمام طرح می کشیم منظور من شروع لکه گذاری اولیه و از روشن به تیره است.

قسمت های تیره تر را در مراحل بعدی اضافه می کنیم.

جزییات را در پایان کار و هنگام خشک بودن مقوا اضافه می کنیم.

انعکاس نور و سایه ها در زمین

باید تخته شاسی را کج و عمودی بگیرید تا رنگ به سمت زمین جریان یابد. برای زیباتر شدن انعکاس نور از یک قلم مو برای جهت دادن رنگ استفاده کنید. و ساییه ها را به سمت زمین هل دهید. و یا در صورت لزوم سایه هایی افقی رسم کنید. من برای سایه های کلی زمین و انعکاس نور در اینجا از قلمو موی سرتخت پارس آرت استفاده کرده ام. و برای سایه ها جزئی و همچنین سایه انسان‌ها از قلم موی سرگرد و یا شاید شمشیری( اکنون خاطرم نیست) استفاده کردم. به هرحال باید موارد مختلف را در کار امتحان کرد. بهترین و مناسبت ترین ابزار خود را پیدا می کنید.

من استادان نقاشی زیادی را دیدم که نهایتا با استفاده از یک یا دو نوع قلمو آثار فوق حرفه ای را خلق کرده اند. بهتر است وابسته به ابزار و حاشیه ها نباشیم و از همان جایی که هستیم و با همان سطح امکاناتی که داریم کارمان را شروع کنیم. قدم برداشتن بهتر از انتظار برای کامل شدن است.

گل های آبرنگی خیس در خیس

گل‌های آبرنگی با تکنیک خیس در خیس

داستان این نقاشی به همراه نکات آن را در اینجا ثبت می کنم.

این نقاشی از جمله کارهای سریع و موردعلاقه من است. یادم می آید که مقوا را با چسب کاغذی به تختخ چسباندم.

برای این کار از مقوای اشتنباخ ۵۰ درصد کتان استفاده کرده‌ام و باید بگوی در برابر حجم رطوبت استفاده شده در این کار خیلی عالی دوام آورد بدون اینکه مقوا تاب بردارد.

برای شروع ابتدا نیاز بود مقوا کاملا خیس باشد. نصف لیوان آب روی مقوا ریختم. و سپس رنگ گذاری را شروع کردم.

به‌خوبی خاطرم هست که در اینجا تعدادرنگ‌هایم بسیار محدود بود و من تازه کار آبرنگ را شروع کرده بودم. رنگ‌های مدل اصلی صورتی و بنفش بود اما به ناچار نزدیکترین رنگ‌های موجود یعنی آبی و قرمز را به کار بردم. برخلاف تصورم نقاشی زیبایی از کار درآمد. و من یاد گرفتم که به ابزار وابسته نباشم و اجازه ندهم محدودیت‌هایم مانع حرکتم شوند.

از دستمال کاغذی برای پاک کردن بخش هایی از گل‌های آبی و قرمز استفاده کردم. پس از چندلایه رنگ کلیت کار تمام شد.

در مراحل نهایی جاهایی که لازم دیدم نیز از تکنیک قطره های آب و همچنین چاشیدن قطره های رنگ روی زمینه استفاده کردم.

سپس مقوای نقاشی را با سشوار خشک کردم و پس از خشک شدن جزئیات نهایی مانند شاخه‌ها و برگ‌ها و غنچه‌ها را به نقاشی اضافه کردم.

و در آخر و پس از خشک شدن کامل مقوا از ناخن و دسته قلمو برای خراشیدن مقوا و ایجاد بافت سفید استفاده کردم.

تجربه زیبایی بود.